Ik wens je mooie dromen – Massimo Gramellini

Het is het einde van de jaren zestig wanneer Massimo op negenjarige leeftijd zijn moeder verliest. Hij is een normale jongen die van voetbal houdt en actief is bij de padvinderij, maar na de dood van zijn moeder ontstaat er een leegte. Zijn vader heeft ook moeite met de situatie en besluit simpelweg te zwijgen over de dood van zijn vrouw. Het maakt de leegte alleen maar groter en ook als volwassene gaat Massimo gebukt onder dit verlies.

Ik wens je mooie dromen begint veertig jaar na de dood van Massimo’s moeder en meteen wordt duidelijk dat er iets niet klopt. Om te achterhalen wat dit is neemt schrijver Massimo Gramellini, die het verhaal baseerde op zijn eigen leven, de lezer mee naar het moment waarop hij ontdekte dat zijn moeder was gestorven. Vervolgens vertelt hij in zeven delen over zijn weg van kind naar volwassene zonder een moeder aan zijn zijde.

Door het hele boek heen blijkt dat er een constant verlangen is naar een moederfiguur. Toch is er niemand die zijn moeder kan vervangen. Massimo verbiedt zijn vader om een relatie te beginnen met andere vrouwen en alle vrouwen die belangrijk zijn voor Massimo vallen weg of kunnen niet van hem houden zoals een moeder dat doet.

 

 

Gramellini beschrijft dit alles aan de hand van prachtige zinnen die door het boek heen stromen. Dit is dan ook een roman waar taal en verhaal perfect samenkomen. Vooral het gedeelte over Massimo’s kindertijd maakt indruk, omdat de zinnen wijs en volwassen zijn, maar zich toch vasthouden aan de denkwijze van een kind. Een compliment aan vertaler Jan van der Haar mag dan ook niet ontbreken.

“Hij hield een heel rationeel betoog dat drie rode stoplichten lang duurde en dat eindigde in zijn achteruit op de parkeerplaats met dit plechtstatige bericht: we waren er allebei slecht aan toe, maar degene die het er slechts aan toe was, was ik, want een echtgenote is te vervangen, en een moeder niet.”

Doordat het vanaf de eerste pagina duidelijk is dat er iets niet klopt met betrekking tot Massimo’s moeder dood, ontstaat er een lichte vorm van spanning. Toch is het vooral de schrijfstijl van Gramellini die dit boek bijzonder maakt. Uiteindelijk geeft het ook nog een mooie boodschap mee die het beste is te vangen in de quote voor in het boek van Eric Hoffer, waardoor Ik wens je mooie dromen je ook na het lezen van de laatste pagina bezighoudt.

“Veel belangrijker dan wat
we weten of niet weten is
wat we niet willen weten”

5/5

Ik wens je mooie dromen  – Massimo Gramellini – 208 pagina’s – Boekerij – februari 2013 – vertaler: Jan van der Haar – 9789022564943